Awareness 2025: Unselfing

Unselfing is the quiet act of stepping beyond ego, of dissolving into awareness itself. This exhibition is an invitation to that stillness – to return, again and again, to the pulse beneath perception.

In a world that prizes the visible, the measurable, the self-defined, Unselfing gathers voices that speak in subtler frequencies- through light, shadow, silence, memory, and reflection. Each work here is a threshold between illusion and reality, between the self we think we know and the one that simply is.

The artists in this exhibition confront this inquiry through many forms. From the intimacy of the body to the vastness of collective memory. Some works transform personal archives into meditations on belonging and impermanence; others dissolve the boundary between material and immaterial, self and other, asking us to witness our own reflection as presence itself.

Through painting, sound, moving image, installation, the exhibition maps the shifting terrain of consciousness – where identity softens, time bends, and awareness reveals itself not as something we possess, but as something we are.

There are echoes of spirituality and science, of ritual and surrender, of humour and grief – all circling the same centre: the possibility of awakening within experience.

Together, these works form a constellation of states — lucid, meditative, ephemeral — reminding us that unselfing is not disappearance, but expansion.

This exhibition is not a linear journey, but a spiral. A return, a dissolving, a quiet invitation to let go of the self long enough to feel the stillness that has always been here.

Awareness 2025: Unselfing (Greek)

Unselfing είναι η ήσυχη πράξη του να υπερβαίνεις το εγώ – να διαλύεσαι μέσα στην ίδια την επίγνωση. Αυτή η έκθεση είναι μια πρόσκληση προς εκείνη τη σιωπή· μια επιστροφή, ξανά και ξανά, στον παλμό κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων.

Σε μια εποχή που υμνεί το μετρήσιμο και το ορατό, το Unselfing συγκεντρώνει έργα που μιλούν πιο απαλά — μέσα από φως και σκιά, μέσα από τη σιωπή, τη μνήμη και την αντανάκλαση. Κάθε έργο λειτουργεί σαν πέρασμα ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και την αλήθεια, ανάμεσα στον εαυτό που πλάθουμε/δημιουργούμε και σε εκείνον που απλώς υπάρχει.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης προσεγγίζουν αυτό το θέμα με ποικίλους τρόπους: από την οικειότητα του σώματος έως την απεραντοσύνη της συλλογικής μνήμης. Κάποια έργα μεταμορφώνουν προσωπικά αρχεία σε στοχασμούς, άλλα θολώνουν τα όρια ανάμεσα στο υλικό και το άυλο, στο εγώ και τον άλλον, καλώντας μας να δούμε την ίδια μας την ύπαρξη ως αντανάκλαση.

Μέσα από ζωγραφική, ήχο, κινούμενη εικόνα και εγκατάσταση, η έκθεση χαρτογραφεί το ρευστό τοπίο της συνείδησης – εκεί όπου η ταυτότητα μαλακώνει, ο χρόνος διαστέλλεται και η επίγνωση αποκαλύπτεται όχι ως κάτι που κατέχουμε, αλλά ως κάτι που είμαστε.

Απόηχοι πνευματικότητας και επιστήμης, τελετουργίας και παράδοσης, χιούμορ και απώλειας — όλα συγκλίνουν στο ίδιο σημείο: τη δυνατότητα αφύπνισης μέσα στην ίδια την εμπειρία.

Τα έργα συνθέτουν έναν αστερισμός εμπειριών -καθαρών, στοχαστικών, εφήμερων, που μας θυμίζουν πως το unselfing δεν είναι απώλεια, αλλά διεύρυνση.

Η έκθεση δεν ακολουθεί μια πορεία με αρχή και τέλος· είναι μια σπειροειδής διαδρομή, μια επιστροφή, μια πρόσκληση να αφήσουμε για λίγο το εγώ και να νιώσουμε τη γαλήνη που πάντοτε υπήρχε.

Curators:

Evangelia Achilleos
Evita Chrysostomou

Participating Artists

Alejandra Valcárcel
Andreas Kountoureshis
Anna Michaelidou
Anna Stroulia
Charalambia Englezou
Constantinos Metattton
Despina Theocharidou
Elena Anastasiou Neocleous
Elpida Matsentidou
Fotini Michailidi
Iacovos Loizou
Iván Tamás
Joanna Charalambous
Julie Michael & Stelios Antoniou
Katerina Stavrou
Loucia Serghiou
Lyudmyla Afrikanu
Manuna Grabarnick
Maria Mitsi
Michalis Pantelidis
Natali Touloupou
Olympia Petrou
Panayiotis Pasantas
Phil Joannides
Roshni Kavate & Violeta Ortega Navarrete